Sephiroth is op 29 januari 2003 geboren in Sliedrecht. Met het toetreden van de kleine man met de grote stem als grunter (sorry voor het cliché, Ben) werd later dat jaar al een eerste demo opgenomen. Dat de band daar inmiddels met gemengde gevoelens op terug kijkt is logisch, de leden waren indertijd zo'n 16 jaar jong. Om vervolgens een rondleiding te geven langs alle bandwisselingen die volgen gaat me te ver, daar is geen beginnen aan. Laten we het er maar op houden dat in het najaar van 2007 een min of meer stabiele line-up bij elkaar geschraapt is. In de vier voorafgaande jaren heeft de band dan ook maar mondjesmaat vooruitgang geboekt en af en toe ook helemaal stilgelegen.

Maar daar zou vanaf dan verandering in komen. De stijl van de band is inmiddels geëvolueerd tot pure, brute, lompe death metal. De thrash en black metal invloeden zijn volledig overboord gegooid. Ook is om verwarring te voorkomen de naam subtiel veranderd naar Sepiroth. In 2007 wordt een mini cd uitgebracht, Dying for Hatred, als voorloper voor een later te verschijnen volledige cd. De drie tracks die daarop staan zijn inmiddels ook terug te vinden op die cd, wat dus Breaking The Codes Of Silence is geworden. Dat deze cd dan pas eind 2009 aangeboden kan worden zegt best iets over de verwikkelingen waarin Sepiroth tussendoor weer verzeild is geraakt.

Maar goed, laten we ons maar eens concentreren op het uiteindelijke resultaat. Dat mag er gelukkig wezen. Sepiroth heeft met Breaking the Codes of Silence een degelijke old school death metal schijf uitgepoept. De band maakt een erg solide indruk en de cd is dan ook speltechnisch helemaal in orde. De kwaliteit die de band ten toon spreidt maakt wat mij betreft een minpunt helemaal goed. Wat ik namelijk mis is enige originaliteit, die is hier ver te zoeken. Niet dat Sepiroth een kloon is van een of meerdere bands, maar de lompe old school death metal die de band maakt kennen we nou zo onderhand wel. Het is jammer dat Sepiroth er niet in slaagt om hun muziek een eigen smoel te geven.

Na het intro (dat helaas niet op mijn promo terug te vinden is) gaat Thou Shallt Not Trust in eerste instantie rustig van start. Dit zet de luisteraar op het verkeerde been, want het nummer gaat er vervolgens in sneltreinvaart vandoor. En dat straffe tempo blijft op deze cd grotendeels gehandhaafd. Welkome afwisselingen zijn er dan ook in de vorm van het rustige intro van Snow Drenched in Blood, dat vervolgens ook niet direct in de hoogste versnelling van start gaat. Ook mooi is het langzamere middengedeelte van New World Order, met solo. Sepiroth past de tempowisselingen in een aantal nummers prima toe, waarmee voorkomen wordt dat de cd verzandt in een lange brij van snelheidsmonsters. Ook het gebruik van diverse intro's (samples) draagt hiertoe bij. Luister maar eens naar de fraaie opening van Ketuba.

Al met al heb ik mij prima vermaakt met Breaking the Codes of Silence. Het spelpeil van Sepiroth is dik in orde, zij weten heel goed waar Abraham de death metalen mosterd haalt. De muzikanten weten uitstekend om te gaan met hun instrumenten en zij zijn goed in staat om complete songs in elkaar te zetten. De nummers zijn gewoon af. Ook de afwisseling is zodanig dat de hele cd blijft boeien, daar zorgen de tempowisselingen, breaks en de nodige intro's wel voor. Enig minpuntje blijft dus het volstrekte gebrek aan originaliteit. Toch zou ik elke liefhebber van snelle old school death metal aan willen raden om Sepiroth eens te checken. De cd is trouwens als gratis download via de band beschikbaar.

De huidige Sepiroth bezetting:

Ben de Graaff (Vocals)
Damien Kerpentier (Drums)
Chris Both (Guitar)
Niels Lanser (Guitar)
Gerben Goldenbeld (Bass)