Het vanuit Wageningen opererende Prima-Nocte bestaat anno 2010 al weer tien jaar. Verrezen vanuit de as van doom metal band Amethist ontstond een in eerste instantie death/thrash metal band met doomy invloeden. Na een paar jaar zoeken naar de te spelen stijl en bijbehorende muzikanten (of andersom?) werd in 2003 een eerste demo opgenomen, een jaar later gevolgd door debuut cd Aborted Divinity. Een duidelijke stijl is overduidelijk nog niet gevonden, ook de band zelf is zich hier van bewust. Vervolgens blijft het dan een aantal jaren relatief stil rond de band.

Die jaren (b)lijkt Prima-Nocte gebruikt te hebben om hun zoektocht naar muzikanten en een eigen stijl te voltooien. In een stabiele line-up duikt de band in april 2009 de studio in om materiaal op te nemen dat uiteindelijk zal ontaarden in de mini cd Trapped Soul Trophy. Hierop zijn 6 nummers terecht gekomen in een vast omlijnde stijl: brutal death metal is het geworden.

Opener en titelnummer Trapped Soul Trophy raast er meteen in de hoogste versnelling vandoor. Gelukkig weet de band ook op tijd de voet van het gaspedaal af te halen voor de nodige variatie, de tempo's wisselen elkaar prima af. Dit geldt ook voor nummer twee Prima-Nocte, maar dan andersom in volgorde: het begint met een mid tempo intro, om daarna volledig open te barsten. Wat me na deze eerste twee nummers wel opvalt is dat de vocalen behoorlijk op de voorgrond staan. Te veel zelfs wat mij betreft. Niet dat de lage grunt/rochel slecht is of zo, maar het leidt behoorlijk af van wat de muzikanten te bieden hebben.

De navolgende twee nummers Somniferum en The Conqueror laten nog wat meer variatie horen, hier en daar worden zelfs stukjes akoestische gitaar gebruikt. Ook komen her en der wat meer melodieuze invloeden bovendrijven, zodat de cd als geheel meer te bieden heeft dan alleen maar lompe death metal. Dit komt in elk geval de spanning binnen de nummers ten goede. En zo is ook goed te horen dat de muzikanten behoorlijk over de muziek hebben nagedacht. Hierna is Demiurge dan weer wel een lekkere snelle rampestamper en de cd sluit af met het grotendeels mid tempo en lekkere lompe Cattle.

Samengevat komt het er op neer dat Prima-Nocte uiteindelijk zijn draai heeft gevonden binnen het death metal genre en een keurig werkstukje heeft afgeleverd. Deze mini cd is vermakelijk om naar te luisteren, er staat zeker geen slechte muziek op. Maar helaas is er wel wat meer nodig om op te vallen in het huidige aanbod aan muziekreleases. Prima-Nocte heeft niets speciaals waardoor ze er boven uit steken.





Jeroen van de Bilt - Vocals
Arjan Jansen - Gitaar
Johnny Diepeveen - Gitaar
Peter Dekker - Bas
Erik Kwakernaak - Drums